yatık sekiz ∞

koşarken yere düşersem ve yüzüm betona çarparsa, hiç tereddüt etmeden "ah!" diye bağırırım. doğru, evet.

detoks gibisin tumblr,.

yine ne güzelsin.

öyle emindim ki çıldırdığımı bildiğine,.

görüşürüz,.

benim dünyamın en öte toprağında, adı maviye yakın..

çekmedim hiç bakışlarımı gözlerinden,

ve ne kadar da tarifsiz güzeldi,

ve sevda üzerine düşünmüşlüğü de yoktu,

ve gerçek bile değildi.

yaşadım, senden kilometrelerce uzak, benim olan dünyada,

yaşadım, sensiz, mavisiz.

şimdi ne yaz akşamları, ne yüzüme çarpan rüzgar,

ne sabah kahvaltıları, ne anlamlı şarkılar, ne bahar..

umarsız bir bıkkınlık ve

uzun sıcak bir yol artık hayat.

hepsi bu kadar.

şimdi sen yoksun ya,

hayat devam ediyor mu sanıyorsun?

uyuyorum, uyanıyorum ve hâlâ güneş doğuyor diye, yaşıyorum mu sanıyorsun?

öyle anlar geliyor ki, hayat bana bi kıyak geçiyor, kısa süreli de olsa masallar yaşatıyor, mutluluğu hatırlatıyor..

ve ben tam o mutluluğu hissedecekken aklıma yüzün geliyor, hep gülümseyen yüzün, her çizgide sonsuz merhamet saklayan ve artık olmayan yüzün..

gülüşüm dudağımda donup kalıyor. heyecanım, kısacık masallarımın kopup geldiği kaf dağının arkalarına saklanıyor..

umutlarım? elbette bitmedi.. olmayacak şeylere umutlanırım hâlâ..

ama öyle anlar geliyor ki.. ben tam masallara inanacakken, aklıma yüzün geliyor, artık olmayan yüzün, baba.

gece bitti gözümün önünde„

buz gibi.

kiraz yapraklarında sallandı durdu

ay ışığı..

çok özledim gel artık„

gel düşümün bebeği.

konuşacak neyimiz var?

dolansın ayaklarım birbirine,.

ve adımlarım karışsın..

ve gelmesin iki kelime yanyana,

ve hiçbi anlamı olmasın.

yine de gel diyorum,

ruhunu değiş benimle..

ne olur gel,

kokun kokuma karışsın..

seni görünce,

aynı anda geçer aklımızdan,

aynı düşünce,

bir duvar gibi aramızdan.

ihtiyacı kalmadı hayatımın artık bana,

kendi ayakları üstünde duruyor. sahiden ya, sahiden. şarkısı güzel olduğundan değil. bi şeylerin karma’sı mı diye düşünüyordum ya hani, anlatmadim degil mi sana? doğru ya biz hic konuşmadık ki,.. bilincim uçtu gitti bi yerlere, unutuyorum affet; biz hic konuşmadik ki. ve fakat konusmus olsaydik guzel konusurduk, inan bana. konusmus olsaydik sana bütün bu olanların benim basimin altindan ciktigini anlatırdim. bi kullanabilsem tekrar ellerimi kollarimi, yapacağım ilk is hayatima simsiki sarilmak olurdu. icinde sen olan hayatima. icinde sen de varsin hayatimin. sana da simsiki sarilirdim inan bana. konusmus olsaydik, kimbilir belki de severdin beni.